ORGANISATIECULTUUR

Organisatiecultuur: wie de schoen past, trekke hem aan....

Enkele dagen geleden voerde ik een adviesgesprek met een ambitieuze dame wiens tijdelijke contract als coördinator bij een maatschappelijke instelling niet werd verlengd. Zij was dientengevolge op zoek naar naar een nieuwe baan en sinds kort in de race voor een managementfunctie in het onderwijs. Diezelfde dag voerde ik een gesprek met een timide student bedrijfseconomie die op zoek was naar advies bij de eerste voorzichtige schreden op de arbeidsmarkt. Hoewel de ervaring, interesse, capaciteiten en persoonlijkheid van beide gesprekspartners zeer van elkaar verschillen, stond in beide gesprekken het advies "leer de organisatiecultuur van de potentiële werkgever goed kennen" centraal.

De dame in kwestie heeft haar sporen verdiend in het maatschappelijk werkveld, is kordaat, creatief, resultaatgericht en communicatief ingesteld. Zij denkt in termen van oplossingen en niet in problemen. Zij had bij haar vorige aanstelling een zeer goede indruk achtergelaten bij het sollicitatiegesprek met de algemene directeur, het hoofd personeelszaken en een collega die op een andere vestiging soortgelijk werk deed. Zij had zich echter niet verdiept in de organisatiecultuur van de vestiging waar zij als coördinator actief zou worden. De top-down stijl van leiding geven, wachten met initiatieven totdat hierom gevraagd werd, de hiërarchische structuur waarbij geen beslissing kon worden genomen zonder goedkeuring van de leidinggevende en de manier waarop problemen tot het laatste moment werden vermeden sloten absoluut niet aan bij het karakter en werkwijze van mijn vrouwelijke gesprekspartner. Het resultaat was uiteindelijk dat haar tijdelijk contract niet werd verlengd.

De student die overigens nog minimaal twee jaar studie voor de boeg bleek te hebben gaf ik advies met betrekking tot het opbouwen van zelfvertrouwen, persoonlijke presentatie, brede oriëntatie op de arbeidsmarkt via stages, gesprekken met beroepsgenoten, zelfstandigen en andere actoren in de branche en tot slot met betrekking tot het leren kennen van de organisatiecultuur van zijn potentiële werkgever. Met name met betrekking tot de organisatiecultuur ging er een nieuwe wereld voor hem open.

De mate waarin de cultuur van een organisatie past bij het karakter en de werkwijze van een werknemer (m/v) is sterk bepalend voor het succes dat deze werknemer zal hebben op de werkvloer. Leer daarom de organisatiecultuur van iedere potentiële werkgever goed kennen door onder andere:


1 Relevante informatie te verzamelen over de potentiële werkgever en kijk hierbij goed naar zowel de inhoud als de vorm. Soms zegt de manier waarop informatie wordt vormgegeven meer over een organisatie dan de inhoud van de informatie zelf.

2 Via het eigen netwerk in contact te komen met werknemers binnen de organisatie; kijk hierbij goed hoe deze personen zelf zijn (karakter, werkwijze) en vraag naar hun ervaringen met o.a. de maier van leiding geven, de omgangsvormen in het algemeen, de ruimte voor eigen creativiteit en inbreng, etc.

3 Zo mogelijk een bezoek te brengen aan de organisatie en goed te kijken naar de omgevingsfactoren (locatie, pand, inrichting) en naar de dynamiek en omgang tussen werknemers onderling, teamspirit en besteed aandacht aan de receptie en ontvangst van de gasten.

4 Bij een sollicitatiegesprek aan de gesprekspartners afzonderlijk vragen te stellen die te maken hebben met de organisatiecultuur; besteed aandacht aan de toon (defensief / gesloten, open / belangstellend) waarop dergelijke vragen worden beantwoord, let op de sfeer van het gesprek en de ruimte die er is voor jouw imput

Trek conclusies uit de bevindingen: indien je tot de conclusie komt, dat de organisatiecultuur niet of in te beperkte mate aansluit bij jouw karakter en/of werkwijze, zoek dan liever verder. Je bespaart jezelf op deze manier een hoop narigheid.